اطلاعیه کمیته اجرایی اتحاد سوسیالیستی کارگری بمناسبت روز کارگر سال ١٣٨٧

By soran

ایجاد تشکل و اهداف روز کارگر
یکی از خصوصیات اصلی دوران جدید جنبش کارگری که از اول ماه مه سال 83 در سقز آغاز شد، اقدام عملی بخش پیشرو جنبش کارگری ایران برای اجرای خواستش در مورد حق برگزاری مراسم غیر دولتی روز کارگر است. از شواهد چنین بر می آید که امسال نیز فعالین جنبش کارگری مراسم غیر دولتی روز کارگر را در تهران و دیگر شهرها کما بیش نظیر چند سال گذشته برگزار خواهند کرد. بجز آزادی محمود صالحی که نامش با جنبش روز کارگر در ایران عجین شده است و سال گذشته در این روزها در زندان بود، مراسم روز کارگر امسال تفاوت کیفی با سال گذشته نخواهد داشت. امسال نیز هدف اصلی اول مه در ایران برگزاری مراسم های روز کارگر علیرغم مزاحمتها و موانع رژیم اسلامی و خانه کارگر است. هنوز صرف کنار زدن موانع رژیم اسلامی و برگزاری مراسم علنی روز کارگر در هر سطح و شکلی یک موفقیت محسوب میشود. اما باید از این فراتر رفت.

کارگران همواره خواستار تعطیلی روز کارگر و برگزاری غیر دولتی مراسم آن بوده اند و با توجه به توازن قوای بین کارگران و رژیم اسلامی و آنهم در مناطق و شهرهای مختلف کوشیده اند تا به هر نحو که می توانند بگونه ای مراسم روز کارگر را جدا از مراسم دولتی و خانه کارگر برگزار کنند. سال 83، سازماندهی تظاهرات روز کارگر در سقز حد تحمل رژیم اسلامی را که چند سالی بود تا اجازه برگزاری مراسم مستقل دولتی در سالنهای سرپوشیده عقب نشسته بود به چالش کشید. دستگیری کارگران در سقز و اعتراضات جهانی که به همراه داشت خواست دیرینه طبقه کارگر ایران در مورد روز کارگر را به گوش جنبش کارگری جهانی رساند.

اکنون بخش پیشروی جنبش کارگری ایران برگزاری حدی از مراسم غیر دولتی روز کارگر را به رژیم اسلامی تحمیل کرده است که نسبت به دهه گذشته پیشرفت بزرگی محسوب می شود اما کماکان از سطح معینی که اساسا متکی بر بخش پیشرو است فراتر نرفته و مراسمها بر توده های وسیع کارگر اتکا ندارد و در بر گیرنده آنها نیست. اگر در گذشته نفس برگزاری مراسم غیر دولتی حتی در جمعهای غیر علنی و کوچک و یا تنها پخش شیرینی در کارخانجات برای زنده نگه داشتن سنتهای روز جهانی کارگر از اهمیت شگرفی برخودار بود، امروز تجمعهای بزرگ و شرکت هر چه بیشتر توده های وسیع کارگر می تواند جنبش اول مه را از آنچه اکنون هست فراتر ببرد و آنرا از مزاحمتهای دائمی و ضربات سرکوبگرانه رژیم اسلامی مصون بدارد. اکنون هدف مراسم روز کارگر باید برگزاری هر چه توده ای تر و وسیعتر آن باشد و اشکالی از مراسم و مطالبات را برگزید که به این هدف خدمت کند و این ممکن نیست مگر اینکه فراخوان دهنده مراسم روز کارگر اساسا تشکلهای کارگری باشند. به این اعتبار به خدمت گرفتن مراسم روز کارگر برای تسهیل و برپایی جنبش ایجاد تشکل در عین حال مستقیما کمکی است به برگزاری هر چه وسیعتر روز کارگر.

اکنون جنبش کارگری ایران دوره درخواست حق تشکل را پشت سر گذاشته و در هر کجا که امکان آنرا بیابد و در هر سطح و شکلی که بتواند راسا تشکل مورد نظر خود را ایجاد می کند. قبلا جنبش کارگری ایران با دو نوع کاملا متفاوت از تشکل که از طرف دو گرایش چپ و راست جنبش کارگری ارائه میشد روبرو بود. گرایش راست تشکل کارگری بر مبانی سازش و همکاری طبقاتی را مطرح می کرد و گرایش چپ تشکل کارگری بر مبانی ستیز طبقاتی را. گرایش راست متحدین خود در بالا را که سوی دیگر همکاری و سازش طبقاتی بودند را از دست داده و فعالیتهایش دچار رکود اساسی شده است. برای متشکل کردن و بسیج جنبش کارگری، اکنون جناح راست جنبش کارگری نه تنها قدرت رقابت با گرایش چپ را تقریبا از دست داده است بلکه اصولا تلاش برای گسترش نفوذ خود در میان طبقه کارگر را کنار گذاشته و می رود تا اهدافش را صرفا با تکیه به احزاب بالا پیش ببرد. اینها می پندارند که اگر به کمک بالایی ها امکاناتی بگیرند آنگاه کارگران چاره ای نخواهند داشت جز آنکه به تشکلهای مورد نظر آنها روی آورند.

در جناح چپ جنبش کارگری نیز کمیته هماهنگی یک تحول بزرگ را از سر گذراند. فعالین لغو کار مزدی از کمیته هماهنگی کنار کشیدند که نه تنها اکنون یک مانع بزرگ پیوستن دیگر فعالین جنبش کارگری به این کمیته از میان رفته است بلکه و مهمتر اینکه حال کمیته هماهنگی که یکی از مهمترین تشکل های فعالین جنبش کارگری است می تواند مستقیما برای هدفی که ایجاد شده، یعنی کمک به جنبش کارگری برای ایجاد تشکل، فعالیت کند.

اکنون کارگران از دوره صرف بیان هر دو خواست حق تشکل و حق برگزاری مراسم غیر دولتی روز کارگر گذشته اند و در هر دو مورد هنگامی که امکان آنرا بیابند راسا به آن عمل خواهند کرد. از این جنبه این دو خواست در هم تنیده شده اند و توازن قوای فعلی بین کارگران و رژیم در هر دو مورد روز کارگر و تشکل به سود کارگران بهبود نخواهد یافت مگر کارگران بتوانند تشکلهای مورد نظر خود را ایجاد کنند. می توان در خواست حق تشکل را بطور ثابت در لیست تمام مطالبات اعتراض و مبارزه کارگری در هر محل کار درج کرد همانطور که خواست تجدید انتخابات سندیکا خواست ثابت اغلب اعتراضات کارگری در زمان شاه بود. می توان در هر مجمع عمومی در محل کار موضوع ایجاد تشکل را بررسی و برآورد کرد و در صورت امکان آنرا ایجاد کرد.

زنده باد اتحاد کارگران

کمیته اجرایی اتحاد سوسیالیستی کارگری

هشتم اردیبهشت 1387

پاسخ دهید